|
Μια σημαντική πρωτιά για το χωριό μας |
|
|
|
Γράφει ο/η Giorgos Anastasakis
|
|
08.11.10 |
 Πρώτος σε όλη την εκλογική περιφέρεια του τ. Δήμου Βοιών, εξελέγη ο συγχωριανός μας Χρήστος Πετράκης με το ψηφοδέλτιο Ενότητα - Δημιουργία του Ηρακλή Τριχείλη. Ο Σύνδεσμος Αγιονικολαϊτών "Ο Καβομαλιάς" επιθυμεί να συγχαρεί από καρδιάς τον καλό συγχωριανό μας και να δηλώσει ότι θα σταθεί αρωγός στο δύσκολο έργο που καλείται να αναλάβει.
Παραθέτουμε την συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει στο πρώτο τεύχος του περιοδικού μας "Εν Μαλεώ" και στον Μηνά Αναστασάκη.
Χρήστος Γ. Πετράκης
Ο ευφήμως πασίγνωστος χωριανός μας
Ψάλτης ή μάστορης;
Τραγουδιστής ή οργανοπαίχτης;
Όλα μαζί και καλά καμωμένα!
Σε κάθε τεύχος του περιοδικού μας θα παρουσιάζουμε στους αναγνώστες μας ένα πρόσωπο, ένα χωριανό μας. Έναν δικό μας άνθρωπο, που με τη συνεχή και δημιουργική παρουσία του στο χωριό εξυπηρέτησε ποικιλοτρόπως τους χωριανούς μας. Ένα πρόσωπο δηλαδή ευφήμως πασίγνωστο.
Ιδού, λοιπόν, ο Χρήστος ενώπιον μας.
-Πες μας, Χρήστο…
Επειδή ωστόσο ο Χρήστος έχει ζήσει δημιουργικά τόσα πολλά στην μέχρι τώρα ζωή του, αν τα βάζαμε εδώ όλα δε θα τα χωρούσε ολόκληρη η μικρή μας εφημερίδα, γι’ αυτό σταχυολογούμε τα σπουδαιότερα.
-Λέγε μας, λοιπόν, Χρήστο Πετράκη:
«…Γεννήθηκα σε μια φτωχή, αγροτική οικογένεια. Ολόκληρο το σπίτι μας ήταν 4x4 μόνο μέτρα. Όταν μεγάλωσα λιγάκι, ως μεγαλύτερος που ήμουν φρόντιζα και τα μικρότερα αδερφάκια μου, αφού η μάνα κι ο πατέρας λείπανε όλη μέρα στα χωράφια.
Η μάνα μου κι ο πατέρας μου κοιμόντουσαν σε αχυρένιο στρώμα και σε μας τα παιδιά έστρωναν χάμου να κοιμηθούμε, στο τσιμέντο. Για να μην κρυώνει η πλάτη μας, έστρωναν από κάτω προβιές και σφυρίδια… Από το ταπεινό εκείνο σπιτάκι βγήκα αργότερα γαμπρός.
Τα καλοκαίρια μέναμε στη Ράχη, κάτω από ένα μεγάλο πεύκο που η μάνα μας βάζοντας κλαδιά και αφάνες γύρω γύρω το είχε κάνει σα φωλιά. Αλωνίζαμε στο αλώνι, είχαμε κήπους στη Χουνίτσα, ήταν φτωχικά μα ωραία.
-Τι θυμάσαι με πολλή χαρά από τα παιδικά σου εκείνα χρόνια;
Τα κόκκινα πεδιλάκια που μου έφερε η θεία μου η Καλλιόπη. Το βράδυ που έπεσα να κοιμηθώ τα πήρα στο μαξιλάρι μου! Τι ωραία που ήταν εκείνα τα πεδιλάκια!
Όταν τελείωσα το σχολείο πήρα τον αδελφό μου το Σωτήρο και πήγαμε, το 1963, στη Γεωργική και Βιοτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης, στην οποία φοιτήσαμε επί τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Εκεί μου δόθηκε η ευκαιρία ν’ ασχοληθώ και με τον αθλητισμό, ως δρομέας, με καλές επιδόσεις και διακρίσεις.
Όταν τελείωσα τη Σχολή της Θεσσαλονίκης, επέστρεψα στο χωριό και έκανα μεροκάματα στις οικοδομές.
Μετά το στρατιωτικό, πηγαίνοντας προς το χωριό, γνωρίστηκα στα Λεμονάδικα με τον μάστορα Αγγελή Παυλάκη. Αμέσως μου πρότεινε να με πάρει μαζί του στις οικοδομές που θα ξεκινούσε να χτίζει επιστρέφοντας κι αυτός στο χωριό. Αυτά εγίνοντο εις τα 1970. Από τότε ξεκίνησε η σταδιοδρομία μου ως τεχνίτη και μετέπειτα ως εργολάβου έως και σήμερα. Τα πρώτα υλικά μου τα έφερε ο Χέλης…
- Πέραν των επαγγελματικών σου επιτυχιών είσαι και καλλιτέχνης. Μίλησέ μας και γι’ αυτά Χρήστο.
Ο Αντώνης ο Δελακοβίας με παρακίνησε να βγω στην πιάτσα ως τραγουδιστής, πριν πάω στρατιώτης. Αυτός μου χάρισε και το πρώτο βιολί. Είχα βέβαια το ταλέντο, κληρονομικό από το μπαχτιάνικο και το πετριάνικο σόι. Άρχισα να «γρατζουνάω» το βιολί μόνος μου, στο αλώνι. Μετά πήγα για λίγο στον Νταγιαντά.
Το συγκρότημά μας έφτασε να παίζει σε ολόκληρη την περιοχή μας και έχουν γίνει γλέντια αξέχαστα.
Την ψαλτική άρχισα από παιδί. Το πρώτο τροπάριο που είπα ήταν εκείνο της Κασσιανής. Αυτό έγινε υστερότερα, όταν με παρακίνησε ο αείμνηστος παπα Δημήτρης. Αργότερα διδάχθηκα και βυζαντινή μουσική. Η ψαλτική με ξεκουράζει και με αναπαύει πνευματικά.
-Πότε έγινες Πρόεδρος της Κοινότητάς μας;
Κατά το έτος 1987
-Τι έργα φρόντισες να γίνουν;
Η ολοκλήρωση της ασφαλτόστρωσης του δρόμου και της ύδρευσης. Τα λιμενικά του Προφήτη Ηλία. Το νηπιαγωγείο. Παραχώρηση άγριων εκτάσεων σε νέους καλλιεργητές. Διάνοιξη δρόμων κτηνοτροφικών και πυρασφάλειας. Προγραμματισμός περιφερειακού δρόμου. Προγραμματισμός και θεμελίωση της πλατείας στο Βαθύ Λαγκάδι. Φρόντισα για την αγορά του κοινοτικού καταστήματος. Αργότερα εκλέχτηκα και δημοτικός σύμβουλος στον ενιαίο Δήμο Βοιών.
-Πέραν όλων αυτών που εδημιούργησες και εξακολουθείς να δημιουργείς, πες μας Χρήστο, τι ξεκουράζει εσένα;
Με ξεκουράζει το αναλόγιο της ψαλτικής, πρώτα. Όταν παίζω επίσης με τα εγγόνια μου. Και όταν χαϊδεύω τον κήπο και τα δεντράκια μου στην παραλία του Κόρακα. Μου αρέσει μάλιστα να μαζεύω τα αγριολάχανα και να τα καθαρίζω μόνος μου. Μια τηγανιά ψάρια κι ένα ποτήρι κρασί είναι ό,τι χρειάζεται μετά τη σκληρή δουλειά.
Με ευχαριστεί επίσης πολύ να βλέπω τα πρόσωπα των ανθρώπων ευχαριστημένα, με τη δουλειά μου, τα τραγούδια και τα τροπάρια που ψάλω στην Εκκλησία.
Θα ήθελα, τέλος, να ευχαριστήσω τους γονείς μου και όλους τους ανθρώπους που με βοήθησαν στη ζωή μου, πρώτα βέβαια να ευχαριστήσω το Θεό που μου έδωσε όσα χαρίσματα και δυνάμεις έχω, ως προσφορά όλα προς τους συνανθρώπους μου.
(Τη συνέντευξη αυτή με τον Χρήστο Πετράκη έλαβε ο Μηνάς Αναστασάκης, τηλεφωνικά, στις 10/12/06)
|
|
Τελευταία ανανέωση ( 10.11.10 )
|
Comments
RSS feed for comments to this post.