O Καιρός στο χωριό τώρα

Σύνδεση






Ξεχάσατε τον κωδικό σας;
Facebook

Αφήστε Μήνυμα


Όνομα:

Μήνυμα:

Projects CRM Documents

Flow Player

Αρχική arrow Ειδήσεις arrow Δημοτικά - Νομαρχιακά arrow H Εκκλησία της Ελλάδος για την οικονομική κρίση
H Εκκλησία της Ελλάδος για την οικονομική κρίση Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση χρήστη: / 8
ΦτωχόΑριστο 
Γράφει ο/η Giorgos Anastasakis   
26.12.10
ecclesiaΗ Ιεραρχία της Εκκλησίας της Έλλαδος, η οποία συνήλθε στην τακτική Συνεδρία της από 5ης - 8ης Οκτωβρίου τ.ε., αισθάνεται την ανάγκη να απευθυνθεί στο πλήρωμά της, στο λαό του θεού, αλλά και σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, για να μιλήσει με τη γλώσσα της αληθείας και της αγάπης. Οι ημέρες που ζούμε είναι δύσκολες και κρίσιμες. Περνάμε ως χώρα μια δεινή οικονομική κρίση που δημιουργεί στους πολλούς ανασφάλεια και φόβο. Δεν γνωρίζουμε τι είναι αυτό που μας έρχεται την επόμενη μέρα. Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τους δανειστές μας. Γνωρίζουμε ότι πολλοί περιμένετε από την ποιμαίνουσα Εκκλησία να μιλήσει και να τοποθετηθεί πάνω στα γεγονότα που παρακολουθούμε.
Είναι αλήθεια ότι αυτό που συμβαίνει στην πατρίδα μας είναι πρωτόγνωρο και συνταρακτικό. Μαζί με την πνευματική, κοινωνική και οικονομική κρίση συμβαδίζει και η πάσης φύσεως ανατροπή. Πρόκειται για προσπάθεια εκρίζωσης και εκθεμελίωσης πολλών παραδεδομένων, τα οποία ως τώρα θεωρούνταν αυτονόητα για τη ζωή του τόπου μας. Από κοινωνικής πλευράς επιχειρείται μια ανατροπή δεδομένων και δικαιωμάτων και μάλιστα με ένα πρωτοφανές επιχείρημα. Τα απαιτούν τα μέτρα αυτά οι δανειστές μας. Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μια χώρα υπό κατοχήν και εκτελούμε εντολές των κυριάρχων - δανειστών μας. Το ερώτημα, το οποίο γεννάται, είναι εάν οι απαιτήσεις τους αφορούν μόνον σε οικονομικά και ασφαλιστικά θέματα η αφορούν και στην πνευματική και πολιτιστική φυσιογνωμία της Πατρίδος μας.
Μπροστά στην κατάσταση αυτή ο κάθε λογικός άνθρωπος διερωτάται: Γιατί δεν πήραμε νωρίτερα όλα αυτα τα δύσκολα μέτρα, που σήμερα χαρακτηρίζονται αναγκαία. Όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας που σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα τους; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ως εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια. Πως τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνωρίζοντας ότι οδηγούν την χώρα στην καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι; Σήμερα γίνονται ριζικές ανατροπές για τις οποίες άλλοτε θα αναστατωνόταν όλη η Ελλάδα και σήμερα επιβάλλονται χωρίς σχεδόν αντιδράσεις.
Η οικονομική μας κρίση με πολύ απλά λόγια οφείλεται στη διαφορά μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης. Στον αργό ρυθμό της παραγωγής που επιτυγχάνουμε απέναντι στο υψηλό βιοτικό επίπεδο που μάθαμε να ζούμε. Όταν όσα καταναλώνουμε είναι πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε, τότε το οικονομικό ισοζύγιο γέρνει προς την πλευρά των εξόδων. Η χώρα μας για να αντεπεξέλθει, αναγκάζεται να δανείζεται με την ελπίδα ότι το διαταραγμένο ισοζύγιο θα ανακάμψει. Όταν αυτό δεν γίνεται και οι δανειστές απαιτούν την επιστροφή των δανεισθέντων συν τόκω, τότε φθάνουμε στην κρίση και στην χρεωκοπία. Η οικονομική κρίση, η οποία ταλαιπωρεί και δυναστεύει την χώρα μας είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι συνέπεια και καρπός μιας άλλης κρίσης, της πνευματικής.
Ήδη η δυσαναλογία μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης συνιστά όχι μόνον οικονομικό μέγεθος, άλλα πρωτίστως πνευματικό γεγονός. Σημείο πνευματικής κρίσης, το οποίον αφορά τόσο στην ηγεσία, όσο και στον λαό. Μια ηγεσία που δεν μπόρεσε να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο λαό, που δεν μπόρεσε η δεν ήθελε να μιλήσει τη γλώσσα της αληθείας, που προέβαλε λαθεμένα πρότυπα, που καλλιέργησε τις πελατειακές σχέσεις, μόνο και μόνο γιατί είχε ως στόχο την κατοχή και τη νομή της εξουσίας. Μια ηγεσία που στην πράξη αποδεικνύεται ότι ουσιαστικά υπονόμευσε τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας και του λαού.
Κι από την άλλη πλευρά, ένας λαός, εμείς, που λειτουργήσαμε ανεύθυνα. Παραδοθήκαμε στην ευμάρεια, στον εύκολο πλουτισμό και στην καλοπέραση, επιδοθήκαμε στο εύκολο κέρδος και στην εξαπάτηση. Δεν προβληματισθήκαμε για την αλήθεια των πραγμάτων. Η αυθαίρετη απαίτηση δικαιωμάτων από συντεχνίες και κοινωνικές ομάδες με πλήρη αδιαφορία για την κοινωνική συνοχή συνετέλεσαν κατά ένα μεγάλο μέρος στην σημερινή κατάσταση.
Η ουσία της Πνευματικής Κρίσης είναι η απουσία νοήματος ζωής και ο εγκλωβισμός του ανθρώπου στο ευθύγραμμο παρόν, δηλαδή ο εγκλωβισμός του στο εγωκρατούμενο ένστικτο. Ένα παρόν χωρίς μέλλον, χωρίς όραμα. Ένα παρόν καταδικασμένο στο ανιαρό και μονότονο. Η μετατροπή της ζωής σ½ ένα χρονικό διάστημα ανάμεσα σε δύο ημερομηνίες, αυτές, της γέννησης και της ταφής, με άγνωστο το μεταξύ τους διαστημα. Σε μια τέτοια προοπτική το άσκοπο συναγωνίζεται το παράλογο και τον άγωνα τον κερδίζει πάντα το τραγικό. Όταν απευθύνεσαι σε νέους άνθρωπους και τους ερωτάς: «γιατί παιδί μου παίρνεις ναρκωτικά;» και σου απαντούν: «πέστε μου σεις γιατί να μην πάρω; Δεν ελπίζω τίποτα, δεν περιμένω τίποτα, η μόνη μου χαρά είναι όταν τρυπάω την ένεση και ταξιδεύω»· η όταν επισημαίνεις σε ένα νέο άνθρωπο ότι παίρνοντας ναρκωτικά θα πεθάνει και εκείνος σου απαντά με ένα τραγικό χαμόγελο: «σεις δεν καταλαβαίνετε ότι εγώ παίρνω ναρκωτικά, για να ζήσω», τότε αντιλαμβάνεσαι πόσο απίστευτα αληθινά και πόσο τραγικά επίκαιρα είναι τα παραπάνω λόγια. Αντί λοιπόν για νόημα ζωής κυνηγήσαμε την ευμάρεια, την καλοπέραση, την οικονομική ισχύ. Όταν όμως δεν υπάρχει άλλο όραμα ζωής πέρα από την κατανάλωση, όταν η οικονομική δύναμη και η επιδείξή της γίνεται ο μόνος τρόπος κοινωνικής καταξίωσης, τότε η διαφθορά είναι ο μόνος δρόμος ζωής, διότι διαφορετικά, αν δεν είσαι διεφθαρμένος, είσαι ανόητος. Έτσι σκέφθηκαν και έπραξαν πολλοί, έτσι φθάσαμε στη διαφθορά και της εξουσίας, αλλά και μέρους του λαού μας.

Το ερώτημα - δίλημμα του Ντοστογιέφσκι «ελευθερία η ευτυχία;» το ζούμε πλέον σε όλη του την τραγικότητα. Διαλέξαμε μια πλαστή ευμάρεια και χάσαμε την ελευθερία του προσώπου μας, χάσαμε την ελευθερία της χώρας μας. Σήμερα ο άνθρωπος δικαίως ίσως τρέμει μήπως μειωθεί το εισόδημά του, άλλα δεν ανησυχεί το ίδιο για το έλλειμμα παιδείας που αφορά στα παιδιά του και δεν αγωνιά για τα παιδιά που σβήνουν μέσα στις ποικίλες εξαρτήσεις, δεν αγωνιά για τον ευτελισμό του ανθρωπίνου προσώπου. Αυτή λοιπόν είναι η ουσία της αληθινής κρίσης και η πηγή της οικονομικής κρίσης την οποία τόσο ανελέητα εκμεταλλεύονται οι σύγχρονοι «έμποροι των Εθνών».
Στην Σύνοδο της Ιεραρχίας εμείς, οι πνευματικοί σας πατέρες, κάναμε την αυτοκριτική μας, θελήσαμε να αναμετρηθούμε με τις ευθύνες μας και να αναζητήσουμε με τόλμη το μερίδιο της ενδεχόμενης δικής μας υπαιτιότητας στην παρούσα κρίση. Ξέρουμε ότι κάποιες φορές σας πικράναμε, σας σκανδαλίσαμε ίσως. Δεν αντιδράσαμε άμεσα και καίρια σε συμπεριφορές που σας πλήγωσαν. Οι έμποροι της κατεδάφισης της σχέσης του λαού με την ποιμαίνουσα Εκκλησία του εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο και πραγματικά η κατασκευασμένα σκάνδαλα και προσπάθησαν να διαρρήξουν την εμπιστοσύνη σας στην Εκκλησία.
Θέλουμε να σας πούμε ότι η Εκκλησία έχει το αντίδοτο της κατανάλωσης ως τρόπο ζωής και αυτό είναι η άσκηση. Και εάν η κατανάλωση είναι το τέλος, γιατί η ζωή δεν έχει νόημα, η άσκηση είναι δρόμος, γιατί οδηγεί σε ζωή με νόημα. Η άσκηση δεν είναι στέρηση της απόλαυσης, αλλά εμπλουτισμός της ζωής με νόημα. Είναι η προπόνηση του αθλητή που οδηγεί στον αγώνα και στο μετάλλιο και αυτό το μετάλλιο είναι η ζωή που νικά τον θάνατο, η ζωή που πλουτίζεται με την άγαπη. Η άσκηση είναι τότε οδός ελευθερίας, εναντίον της δουλείας του περιττού. Είναι αυτή η δουλεία που σήμερα μας ευτελίζει.
Μας προβληματίζει η κατάσταση της Παδείας μας, γιατί το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα αντιμετωπίζει τον μαθητή όχι ως πρόσωπο άλλα σαν ηλεκτρονικό υπολογιστή και το μόνο που κάνει είναι να «τον φορτώνει» με ύλη αδιαφορώντας για την όλη του προσωπικότητα και γι½ αυτό τα παιδιά μας δικαιολογημένα αντιδρούν. Γι½αυτό αγωνιούμε για το νέο Λύκειο που ετοιμάζεται. Πιστεύουμε ότι όντως τα σχολικά βιβλία γράφονται με την ευθύνη της Πολιτείας, αλλά το περιεχόμενό τους αφορά και στον τελευταίο Έλληνα πολίτη, που περιμένει από την Εκκλησία του να μεταφέρει με δύναμη τη δική του ταπεινή φωνή.
Αισθανόμαστε ότι όλοι οι ενοριακοί μας ναοί πρέπει να γίνουν χώροι φιλόξενοι για τους νέους μας, όπως είναι ήδη αρκετοί από αυτούς, στους οποίους πολλά νέα παιδιά καταφεύγουν ζητώντας νόημα και ελπίδα.
Ξέρουμε ότι ζητάτε από εμάς, τους Ποιμένες σας, μια Εκκλησία με ηρωισμό, με νεύρο, με λόγο προφητικό, με σύγχρονο νεανικό λόγο, όχι εκκοσμικευμένη, αλλά αγιαζόμενη και αγιάζουσα, μια Εκκλησία ελευθέρα και ποιμαίνουσα μετά δυνάμεως. Μια Εκκλησία που δεν θα φοβάται να αμυνθεί στο πονηρό σύστημα αυτού του κόσμου, έστω κι αν η αντίσταση σημαίνει διωγμό η και μαρτύριο.
Η Εκκλησία είναι ο μόνος οργανισμός που μπορεί να σταθεί άμεσα δίπλα στον άνθρωπο και να τον στηρίξει. Εκκλησία όμως είμαστε όλοι μας και αυτή είναι η δυ- ναμή μας και η δύναμή της. Την ενότητα μεταξύ των ποιμένων και του λαού έχουν στόχο οι έμποροι των λαών γι½ αυτό προσπαθούν να την ναρκοθετήσουν. Ξέρουν ότι άμα θα «πατάξουν» τον ποιμένα, εύκολα θα σκορπίσουν τα πρόβατα και θα τα υποτάξουν. Διδαχθείτε από την ιστορία ότι όπου ο Θεός πολεμήθηκε, τελικός στόχος ήταν ο άνθρωπος και ο ευτελισμός του. Η ενανθρώπιση του Θεού είναι η μεγαλύτερη καταξίωση του ανθρωπίνου προσώπου. Η Εκκλησία δεν αντιμάχεται την Πολιτεία, αλλά εκείνους που εκμεταλλευόμενοι την Πολιτεία και κρυμμένοι πίσω από την εξουσία επιχειρούν να σας στερήσουν την ελπίδα. Να θυμάσθε ότι για πολλούς οικονομολόγους η παρούσα κρίση είναι κατασκευασμένη, είναι μια κρίση - εργαλείο που αποβλέπει στον παγκόσμιο έλεγχο από δυνάμεις που δεν είναι φιλάνθρωπες.
Η Εκκλησία του Χριστού έχει λόγο για την σημερινή κρίσιμη κατάσταση, διότι δεν έπαψε να αποτελεί σάρκα του κόσμου, μέρος της Ιστορίας. Δεν μπορεί να ανέχεται κανενός είδους αδικία, άλλα οφείλει να δείχνει ετοιμότητα για μαρτυρία και μαρτύριο. Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι δίπλα μας πεινούν, βρίσκονται σε ένδεια, ασφυκτιούν οικονομικά, η απελπισία πολλές φορές κυριεύει την καρδιά τους. Το γνωρίζουμε γιατί πρώτος σταθμός τους στην αναζήτηση ελπίδας είναι ο Ναός της περιοχής τους, η ενορία τους. Στόχος και αγώνας μας είναι η κάθε ενορία να γίνει το κέντρο απ½ όπου όλη η ποιμαντική δραστηριότητα της τοπικής Εκκλησίας θα αγκαλιάσει όλη την τοπική κοινωνία.
Απόφασή μας είναι να δημιουργήσουμε ένα παρατηρητήριο κοινωνικών προβλημάτων προκειμένου να παρακολουθήσουμε από κοντά και να αντιμετωπίσουμε με τρόπο μεθοδικό τα προβλήματα που δημιουργεί η παρούσα κρίση. Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε το προνοιακό έργο της κάθε ενορίας, ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που να μην έχει ένα πιάτο φαγητό. Γνωρίζετε και σεις ότι στο σημείο αυτό η Εκκλησία επιτελεί τεράστιο έργο. Το γνωρίζετε, γιατί πολλοί από σας αυτη την προσπάθεια της ενορίας σας την στηρίζετε εθελοντικά και την ενισχύετε οικονομικά. Σας καλούμε να πλαισιώσετε ο καθένας και η καθεμιά την ενορία σας, για να αντιμετωπίσουμε από κοινού τις δύσκολες αυτές ώρες.
Ο λαός μας πέρασε και άλλοτε και φτώχεια και πείνα, αλλά άντεξε και νίκησε γιατί τότε είχε οράματα. Όλοι μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε τον ένα και ο ένας τους πολλούς. Ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης.

Με αυτό το πνεύμα, συσπειρωμένοι γύρω από την μεγάλη μας οικογένεια, την Εκκλησία, επισημαίνοντας τα λάθη μας, αναζητώντας νόημα ζωής στην αγάπη, θα βγούμε από αυτή την δύσκολη ώρα.


Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


 

Comments  

 
#11 M Bachtis 2011-01-22 16:10
Παιδια , συγγνωμη για τη καθυστερηση -εχει πεσει πολυ δουλεια για να δουμε πως λειτουργει και δημιουργηθηκε ο κοσμος -η δικη μου ερμηνεια του καθ' ομοιωσιν της βιβλου.
Γιωργο , δηλαδη προτεινεις οτι αντι ο κοσμος να πληρωνει φορους, πρεπει να δινει τα λεφτα του στην Εκκλησια? Ουσιαστικα αυτο σημαινει οτι προτεινεις ολη η Ελλαδα να γινει Βατικανο..Ξερεις τι παρατηρω ? Οτι η ιδεα της υπαρξης του θειου κανει τους Ελληνες να εμπιστευονται την εκκλησια πιο πολυ απο το κρατος και αν αυτο αλλαξει ισως παμε μπροστα.
Οσο για τον διαχωρισμο διαφωνω πληρως με αυτο που λες. Που βλεπεις την επανασταση ? Ελπιζω να γινει ο διαχωρισμος. Το μονο προβλημα ειναι οτι αν η ηγεσια της εκκλησιας δεν ειναι η καταλληλη θα υπαρχει πολυ συγκρουση με το κρατος. Αλλα αν εχουμε καποιον ικανοτατο και καλο αρχιεπισκοπο οπως τωρα(σε αντιθεση με τα προηγουμενα χρονια) πιστευω οτι δεν θα υπαρχει προβλημα .
Quote
 
 
#10 Delacovias Ioannis 2011-01-07 11:43
Quoting Giorgos Anastasakis:
Το ζήτημα της περιουσίας της Εκκλησίας είναι μεγάλο και θέλει πολύ ψάξιμο πριν κάποιος τοποθετηθεί σοβαρά. Μπορώ αν θέλω να σε παραπέμψω σε λινκς που δίνουν τεκμηριωμένες απαντήσεις. Πάντως αν εσύ εμπιστεύεσαι το ελληνικό κράτος μπράβο φίλε! Πάντως να σου θυμίσω πως στον λογαριασμό που ανοίχτηκε από την Βουλή για το χρέος ακόμη ψάχνουν για κάνα φραγκοδίφραγκο. Σε αντίθεση με τις εκκλησιές μας που ο κόσμος πάει κάθε τρεις και λίγο και τις ενισχύει διότι βλέπει έργο…
Περίμενα να δεχτείς πως το κείμενο της Εκκλησίας μιλά με δύναμη και αλήθεια. Αλλά είναι δικαίωμά σου να μην το κάνεις. Όσο για τον χωρισμό κράτους Εκκλησίας να είσαι σίγουρος πως ζημιωμένο θα έβγαινε το κράτος ή καλύτερα το Έθνος και ο Λαός. Ας το τολμήσουνε! Θα ενισχύσουν έτσι την Εκκλησία κάνοντάς της πιο ριζοσπαστική και ρηξικέλευθη…
Όσο για την τεμπελιά και τη νοοτροπία των Ελλήνων μην πέφτεις εύκολα στην παγίδα μια αυτομεμψίας χωρίς έλεος στα όρια του ραγιαδισμού! Λαμπρό παράδειγμα εσύ. Ελληνάκι δυνατό που κάνεις προκοπή εκτός Ελλάδος!

Υ.Γ. Και ψήφο και προσευχή. Αγώνα εντός μας και εκτός…

Με εκτίμηση, Γιώργος Α.


Φοβερή συζήτηση ανοίξατε παιδιά περιμένω και την τοποθέτηση του Μιχάλη.
Quote
 
 
#9 Giorgos Anastasakis 2011-01-07 10:53
Το ζήτημα της περιουσίας της Εκκλησίας είναι μεγάλο και θέλει πολύ ψάξιμο πριν κάποιος τοποθετηθεί σοβαρά. Μπορώ αν θέλω να σε παραπέμψω σε λινκς που δίνουν τεκμηριωμένες απαντήσεις. Πάντως αν εσύ εμπιστεύεσαι το ελληνικό κράτος μπράβο φίλε! Πάντως να σου θυμίσω πως στον λογαριασμό που ανοίχτηκε από την Βουλή για το χρέος ακόμη ψάχνουν για κάνα φραγκοδίφραγκο. Σε αντίθεση με τις εκκλησιές μας που ο κόσμος πάει κάθε τρεις και λίγο και τις ενισχύει διότι βλέπει έργο…
Περίμενα να δεχτείς πως το κείμενο της Εκκλησίας μιλά με δύναμη και αλήθεια. Αλλά είναι δικαίωμά σου να μην το κάνεις. Όσο για τον χωρισμό κράτους Εκκλησίας να είσαι σίγουρος πως ζημιωμένο θα έβγαινε το κράτος ή καλύτερα το Έθνος και ο Λαός. Ας το τολμήσουνε! Θα ενισχύσουν έτσι την Εκκλησία κάνοντάς της πιο ριζοσπαστική και ρηξικέλευθη…
Όσο για την τεμπελιά και τη νοοτροπία των Ελλήνων μην πέφτεις εύκολα στην παγίδα μια αυτομεμψίας χωρίς έλεος στα όρια του ραγιαδισμού! Λαμπρό παράδειγμα εσύ. Ελληνάκι δυνατό που κάνεις προκοπή εκτός Ελλάδος!

Υ.Γ. Και ψήφο και προσευχή. Αγώνα εντός μας και εκτός…

Με εκτίμηση, Γιώργος Α.
Quote
 
 
#8 Giorgos Anastasakis 2011-01-07 10:52
Φίλε Μιχάλη,

Πρώτα από όλα σε ευχαριστώ που πιάνεις το νήμα της κουβέντας και δημιουργικά το πας παρακάτω. Δείγμα μιας ελληνικής παράδοσης διαλόγου που φαίνεται διασώζεται στην κυτταρική μας μνήμη. Θεωρώ πως αυτή η κόντρα μεταξύ Χριστιανισμού και Προχριστιανικού κόσμου δεν έχει κανένα νόημα και μόνο να αποπροσανατολίσ ει μπορεί. Όποιος πάει να αποκόψει από την πατρίδα κομμάτια της ιστορίας της είναι σαν να κόβει μέλη του σώματός του. Ποιος είναι άραγε ο Μιχάλης; Ο Μιχάλης των 5, των 18,ή των 25; Μα ο Μιχάλης είναι το αποτέλεσμα των εμπειριών, των ζυμώσεων και 200 διαφορετικών προσλαμβανουσών οι οποίες τον έκαναν αυτό που είναι σήμερα.

. Έτσι και η Ελλάδα. Προσπάθησε να την κόψεις από το Βυζάντιο και θα δεις τι απομένει…Θα μπορούσα να προβοκάρω την συζήτηση μιλώντας για την διαπαιδαγώγηση των παίδων σε Αθήνα και Σπάρτη κατά την αρχαιότητα αλλά δεν το κάνω γιατί δεν θέλω να εμπλακώ σε μια κουβέντα που χρειάζεται πολύ χρόνο και χώρο για να γίνει. Για μένα αυτός ο τόπος είναι σπουδαίος διότι στα άγια χώματά του μπορείς να ανασύρεις από πανέμορφα κυκλαδικά ειδώλια μέχρι υπέροχες λαϊκές αγιογραφίες κάθε πέντε βήματα…
Όσο για τα μεταφυσικά αυτό κι αν θέλει πέντε ζωές για να το συζητήσεις…Η αφορμή της κουβέντας όμως ήταν το κείμενο της ιεραρχίας για τα οικονομικά και πάω εκεί. Προφανώς δεν έχεις πάει στον Πειραιά για να δεις τι γίνεται. Φαΐ τρώνε Μιχάλη χωρίς να τους κάνουνε καμία συνέντευξη για τα πολιτικά και θρησκευτικά τους πιστεύω, χωρίς κήρυγμα και κατήχηση. Η Εθελοντική Διακονία Ασθενών, μια υπηρεσία εθελοντών της Εκκλησίας πάει και κάνει παρέα σε παιδάκια και γέροντες από όλες τις φυλές χωρίς κατήχηση και κήρυγμα και μπουρου μπουρου.
Quote
 
 
#7 Giorgos Anastasakis 2011-01-07 09:44
Μιχάλη είδα την απάντηση και σε ευαχαριστώ! Έχει δίκιο ο Γιάννης θα ήταν ωραία να μπορούσαμε να το κάνουμε εδώ στο site. Αν δεν βρει λύση ο Γιάννης θα σου απαντήσω ιδιωτικά.
Χαιρετίσματα από μια ηλιόλουστη Αθήνα!
Quote
 
 
#6 M Bachtis 2011-01-07 01:05
Quoting Delacovias Ioannis:
Quoting M Bachtis:
Φιλε Γιωργο ,
Καλη χρονια . Ευχαριστω για τα links
Εγραψα απαντηση αλλα ηταν 4000 χαρακτηρες και δεν με αφηνει να κανω post ως comment
(εχει οριο 1000). Παραυτα ειναι ενδιαφερουσα συζητηση και θα ηταν καλο να συνεχιστει καπου. θα σου στειλω mail
Μ

Τι μόνοι σας θα τα δείτε ?

Δεν μπορω να κανω 8 quotes.
Οποτε η απαντηση μου ειναι εδω :
http://www.hep.wisc.edu/~bachtis/post.txt
Quote
 
 
#5 Delacovias Ioannis 2011-01-07 01:03
Quoting M Bachtis:
Φιλε Γιωργο ,
Καλη χρονια . Ευχαριστω για τα links
Εγραψα απαντηση αλλα ηταν 4000 χαρακτηρες και δεν με αφηνει να κανω post ως comment
(εχει οριο 1000). Παραυτα ειναι ενδιαφερουσα συζητηση και θα ηταν καλο να συνεχιστει καπου. θα σου στειλω mail
Μ

Τι μόνοι σας θα τα δείτε ?
Quote
 
 
#4 M Bachtis 2011-01-07 00:51
Φιλε Γιωργο ,
Καλη χρονια . Ευχαριστω για τα links
Εγραψα απαντηση αλλα ηταν 4000 χαρακτηρες και δεν με αφηνει να κανω post ως comment
(εχει οριο 1000). Παραυτα ειναι ενδιαφερουσα συζητηση και θα ηταν καλο να συνεχιστει καπου. θα σου στειλω mail
Μ
Quote
 
 
#3 Giorgos Anastasakis 2011-01-05 00:55
Φίλε Μιχάλη καλή χρονιά! Στα αλήθεια λες πως προτιμάς το ελληνικό κράτος να διαχειριστεί την περιουσία της Εκκλησίας; Μπορεί και να είσαι ο μόνος που εμπιστεύεται το ελληνικό κράτος για χρηστή διαχείριση χρημάτων... Στα σοβαρά τώρα αντιπαρέρχομαι τα περί δολοφόνων ειδωλολατρών και θα ήθελα να σε ενημερώσω πως αν η εκκλησία αποφάσιζε να κόψει την φιλανθρωπία τότε θα γινότανε κόλαση. Δες πόσα ιδρύματα έχει η Μητρόπολή μας μόνο. ΠΉγαινε κανα μεσημέρι στην Αγ.Τριάδα στον Πειραιά.2500 μερίδες φαγητό καλέ μου Μιχάλη και χωρίς διάκριση σε χρώμα, θρησκεία κλπ. Ξέρεις πολλούς τέτοιους φορείς που προσφέρουν; Σε θεωρητικό επίπεδο σου προτείνω να διαβάσεις το βιβλίο του Γ. Ροδίτη Πλούτος και Χριστιανισμός ή απλά να ρίξεις μια ματιά στα sites http://misha.pblogs.gr/ ή http://philalethe00.wordpress.com/ για να δεις πως όταν η εκκλησία μιλούσε για κοινωνική δικαιοσύνη, κοινοκτημοσύνη και οικολογία οι διαφωτιστές ας πούμε δεν υπήρχαν ούτε ως ιδέα. Φυσικά δεν ισχυρίζομαι πως όλα είναι τέλεια αλλά περιμένω ειδικά από σένα πιο εμπεριστατωμένη κριτική.

Με εκτίμηση,

Γιώργος Α.
Quote
 
 
#2 ΤσακοςΝ 2011-01-03 20:42
Συμφωνώ φίλε Μιχάλη , πρέπει να πληρώσουν όλοι και να βοηθήσουν.Μέσα σε αυτόυς και η εκκλησία.
Quote
 

Add comment


Security code
Refresh

< Προηγ.   Επόμ. >
© 2020 Ιστοσελίδα Αγίου Νικολάου Βοιών
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.